వేకువజాము

తొలిపొద్దుల్లొ సుర్య కిరణాలు పడుతున్న వేళ..
వెలుగు వాకిట్లొ సుప్రభాత గీతాలు పాడే వేళ..
పక్షుల కిల-కిల రావాలతొ..
సెలయేటీ గల-గల ప్రవాహలతొ.
పచ్చని రంగులతొ ప్రకౄతి కాంత చీరకట్టుకుంటే..
ఫైరగాలి..హయీగా పలకరిస్తు..
మనసుని మైమరపిస్తుంధి..
మది మదిలొ ఉధయవందనం..కాని..
మది వేణువుని పలుకుతుంది....

ప్రణయం

నా కొసం నువ్వు ...నీ కొసం ఇలా ఏంధాక...?
నీ కొసం నీను.....నా కొసం అలా వాస్తవా....!!
నాకు...నెనె... ..నీకు నీవె ఏలా...??
నీకు....నీను......నాకు.....నువ్వు...కలిసెధి ఎప్పుడో.....???
నా మనసు ..నీ మనసు కి ఆ బ్రమ్మ ముడీ ఎప్పుడూ...!!!
నీ గుండే సవ్వడీ...నా పెధవుల చప్పుడూ వినిపించినా...!!!!
ఇద్దరికి ఆ వెధమంతరాలు. మ్రొగించె పెళ్ళిపంధిరి కొసం నీరిక్షణ....కాని...
కనులు తెరిచినా...నీవయె...నీ చుపులతొ కొయకె నన్ను ఇలా...!!
నీ కొసమె చెలి...నీ కొసమె ఈ సకుడీ...తపన.....
జన్మ్మ..జన్మ్మకి...నీ గుండే కొవెలలొ ఇక నీనెలె...!!!!